Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Δανδουλάκη: "Η ποιότητα δεν ορίζεται"

Η συνέντευξη της Δανδουλάκη στο Tv έθνος
Η μεγάλη στιγμή για τους φανατικούς φίλους της «Ζωής της άλλης» έφτασε... Τη Δευτέρα στις 9.00 το βράδυ ανοίγει η αυλαία. Αλήθεια, φέτος τα πράγματα και για τη «Ζωή», αλλά και για τους πρωταγωνιστές της, θα είναι πιο εύκολα ή πιο δύσκολα;

Η αλήθεια είναι πως αυτή η δεύτερη χρονιά για τη «Ζωή της άλλης» θα είναι και πιο δύσκολη, αλλά και πιο εύκολη. Τι εννοώ μ’ αυτό; Σίγουρα η δεύτερη χρονιά είναι πιο εύκολη γιατί πια όλοι μας έχουμε γνωριστεί μεταξύ μας, ξέρουμε πώς επικοινωνούμε, πώς δουλεύουμε και έχουμε ξεφύγει από αυτό το... εξερευνητικό στάδιο που υπάρχει αρχικά πάντα σε μία δουλειά. Από την άλλη, αυτή η χρονιά για τη «Ζωή» σαφέστατα θα είναι πιο δύσκολη, αφού ο πήχης έχει ανέβει ψηλά. Οι απαιτήσεις του κόσμου από εμάς είναι τεράστιες, όπως επίσης είναι τεράστιος και ο ανταγωνισμός του πράιμ τάιμ.

Αυτές οι τεράστιες απαιτήσεις και αυτός ο τεράστιος ανταγωνισμός του πράιμ τάιμ σάς αγχώνουν;

Δεν με αγχώνουν και δεν με αγχώνουν όχι γιατί είμαι... υπεράνω, αλλά γιατί όταν συνειδητοποιείς τη δυσκολία, ξέρεις και πώς να την αντιμετωπίσεις. Και εμείς αυτήν τη δυσκολία την έχουμε συνειδητοποιήσει εδώ και καιρό.

Ποια είναι η παγίδα που μπορεί να κρύβει ο δεύτερος χρόνος σε μία δουλειά, όταν αυτή η δουλειά κάνει ακόμα και 50% και 60%;

Εννοείται το να σε βαρεθούν... Ο κόσμος μπορεί να βαρεθεί πολύ εύκολα, αν εσύ δεν κάνεις τίποτα για να κρατάς συνεχώς ζωντανό τον ρόλο σου. Οταν επαναπαυτείς αρχίζει και ο... κορεσμός! Αυτός ο κίνδυνος, ο κίνδυνος του να σε βαρεθούν και να σου γυρίσουν την πλάτη, είναι μία σκέψη που ποτέ δεν μου φεύγει... Ακόμα και την εποχή της «Λάμψης», βρισκόταν στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Με άλλα λόγια; Με τον ρόλο σου πρέπει να παίζεις ένα αστυνομικό παιχνίδι... Πρέπει συνεχώς να προσπαθείς να τον... ανακαλύψεις. Μόνο έτσι μπορεί να εξακολουθεί να υπάρχει και ο ουσιαστικός λόγος ύπαρξης μίας τηλεοπτικής σειράς.

Πολλοί είναι οι συνάδελφοί σας, όμως, που βγαίνουν, κάνουν την όποια επιτυχία και μετά πιστεύουν όπως λένε χαρακτηριστικά ότι «το ‘χουν»!

Αυτό που λέτε είναι μεγάλη αλήθεια... Και είναι μία εξοργιστική αλήθεια. Τι πάει να πει «το ‘χω»; Τίποτα δεν έχεις...

Και η παγίδα για έναν ηθοποιό που παίζει σε μία τόσο επιτυχημένη καθημερινή σειρά ποια είναι;

Το να θεωρήσει πως η επιτυχία του ανήκει! Πιστέψτε με, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από αυτήν! Αν πιστέψει κανείς κάτι τέτοιο, μπορεί και να καταστραφεί.

Ο κόσμος αγαπάει περισσότερο τα μελό ή τα «σαπούνια»;

Προσωπικά αγαπάω τα μελό, τα «σαπούνια», την ποίηση, τη λογοτεχνία, μέχρι και το καμπαρέ... Τι θέλω να πω μ’ αυτό; Πως ο κόσμος έχει μάθει να αγαπάει το καλό αποτέλεσμα. Οταν περάσει καλά με αυτό που βλέπει, με αυτό που διαβάζει, με αυτό που ακούει, τότε το αγαπάει. Το θέμα είναι πόση ευθύνη και ποιότητα έχει αυτό που του παρουσιάζεις.

Σας ενοχλεί που το όνομά σας τηλεοπτικά έχει ταυτιστεί με την ελληνική σαπουνόπερα;

Αν με ενοχλούσε, δεν θα το έκανα... Κανένα πρόβλημα δεν έχω αν το όνομά μου έχει συνδεθεί με την τηλεοπτική σαπουνόπερα. Είναι συνειδητή η επιλογή μου να συμμετέχω σε αυτές τις δουλειές και γι’ αυτό αυτή την επιλογή την έχω υπερασπιστεί με πάθος από την πρώτη στιγμή. Αν κάτι που κάνεις δεν μπορείς να το υπερασπιστείς και σωστά, τότε είναι βέβαιο πως δεν μπορείς να το κάνεις και καλά.

Πιστεύετε πως είστε από τους ηθοποιούς εκείνους που αποενεχοποίησαν την ελληνική σαπουνόπερα;

Νομίζω πως αυτός ο τίτλος, ο τίτλος της «ηθοποιού που απενοχοποίησε τη σαπουνόπερα», δικαιωματικά μου ανήκει.

Σαπουνόπερα και ποιότητα μπορούν να πάνε μαζί;

Απολύτως... Οπως επίσης και τραγωδία με έλλειψη ποιότητας μπορούν να πάνε μαζί. Τέτοια κλισέ δεν μπορούν να υπάρχουν. Δηλαδή, τι είναι ποιότητα; Ενα ακαταλαβίστικο έργο ανεβασμένο σε έναν μικρό χώρο το οποίο δεν θα δει κανένας;

Μπορεί να ορίσει κανείς το τι είναι ποιοτικό και τι όχι; Μπορεί να ορίσει κανείς την ποιότητα;

Η ποιότητα δεν ορίζεται... Η ποιότητα έχει να κάνει με την ψυχή μας, με το μέσα μας, με το διάβασμα, με την καλλιέργεια, με την κουλτούρα, με την αισθητική του καθενός μας.

Τι έχει μεγαλύτερη αξία για έναν καλλιτέχνη; Μία εμπορική δουλειά που θα την δει όλος ο κόσμος ή μία ποιοτική δουλειά που θα είναι αποδεκτή από το καλλιτεχνικό σινάφι;

Για έναν καλλιτέχνη έχει αξία μία εμπορική και ταυτοχρόνως ποιοτική δουλειά. Αυτός ο διαχωρισμός είναι μόνο για ανόητους... Σκέφτεστε οι αρχαίες τραγωδίες να παίζονταν σε άδεια θέατρα;

Μπορούμε να μιλάμε για ποιότητα στην τηλεόραση;

Αυτήν τη στιγμή ζούμε το απόλυτο τηλεοπτικό χάος... Ομως, σαφέστατα έχουν υπάρξει περίοδοι που όντως συναντούσες ποιότητα στην τηλεόραση. Τη δεκαετία για παράδειγμα του’70 και του΄80 που άνθησαν τόσα πράγματα στην τηλεόραση, δεν υπήρχε ποιότητα; Τώρα ζούμε την εποχή των τηλεοπτικών εκπτώσεων λόγω κρίσης. Ζούμε την εποχή που δεν υπάρχει πια καμία τηλεοπτική ταυτότητα...

Και μια και ήρθε η κουβέντα στην κρίση, εσείς δεχτήκατε να μειώσετε τις αποδοχές σας για να συνεχιστεί η «Ζωή της άλλης»;

Μα είναι δυνατόν εγώ να αποτελούσα την εξαίρεση του κανόνα; Ή είναι δυνατόν ενώ επικρατεί μία τέτοια κατάσταση να ζητάς να ανέβουν οι αποδοχές σου; Αφήστε που ποτέ στη ζωή μου δεν έχω λειτουργήσει εκβιαστικά στις δουλειές μου βάσει των αποδοχών μου. Οταν έχεις τριάντα χρόνια επιχείρηση και ξέρεις πώς βγαίνουν τα χρήματα, έχεις και ανάλογη στάση. Ζούμε σε μία εποχή που ένας ηθοποιός δεν έχει μόνο ένα, αλλά εκατό λόγους για να θελήσει να διευκολύνει μία παραγωγή να επιζήσει. Και όσοι απ’ όλους εμάς δεν το καταλαβαίνουν αυτό, δυστυχώς έχω να τους πω πως μοιραία για αρκετούτσικα χρόνια οι περισσότεροι θα μείνουμε άνεργοι. Δεν χαίρομαι που το λέω, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.

Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, λοιπόν, το μέλλον της ελληνικής τηλεόρασης μάλλον το βλέπετε... χλομό;

Δεν θέλω να το πιστεύω αυτό... Θέλω να πιστεύω και εύχομαι πολύ γρήγορα να αλλάξει και πάλι το τηλεοπτικό τοπίο.

Πώς έχετε καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να μην παγιδευτείτε ούτε μία φορά σε σταριλίκια;

Δεν είναι ότι έχω καταφέρει κάτι... Απλούστατα είμαι έτσι φτιαγμένη. Είμαι έτσι ως άνθρωπος. Ανέκαθεν τα σταριλίκια τα θεωρούσα το λιγότερο αστεία...

Η τηλεόραση τι είναι για την Κάτια Δανδουλάκη;

Ενα καλλιτεχνικό μέσο που με κέρδισε αφάνταστα. Ενα μέσο που αγάπησα με όλη μου τη δύναμη και το οποίο μου έδωσε μεγάλες οικονομικές χαρές και μου χάρισε απλόχερα την αγάπη του κόσμου...

Ηταν γενναιόδωρη η TV μαζί σας...

Φυσικά, γι’ αυτό και δεν την έφτυσα ποτέ!

Ησασταν και εξακολουθείτε να είστε μία γοητευτική γυναίκα. Σας ενοχλούν τα χρόνια που περνούν;

Καθόλου... Χαίρομαι που μεγαλώνω, γιατί η κάθε ηλικία έχει τις δικές της χάρες. Μπορεί να ακούγεται κλισέ, όμως, το θέμα είναι να αισθάνεσαι νέος στην ψυχή σου.

Απλώς περνώντας τα χρόνια είναι που κάνεις και το ρεζουμέ σου (γέλια). Τι έχεις ζήσει μέχρι σήμερα και ποια όνειρά σου μένουν ακόμα για να ζήσεις. Και το πρόβλημα έρχεται όταν διαπιστώνεις πως τα περισσότερα πράγματα που ήθελες να ζήσεις βρίσκονται πια πίσω σου.

Αρα λέτε και την ηλικία σας...

Εννοείται... Αλλωστε, πώς να κρυφτώ; Τόσα χρόνια έχω μεγαλώσει μαζί με τον κόσμο.

Στον πειρασμό του μπότοξ θα μπαίνατε;

Την παραμόρφωση και την αλλοίωση δεν την αντέχω στο οτιδήποτε σε αυτή τη ζωή και μοιραία και επάνω μου.

Κάνω υγιεινή διατροφή, κάνω δίαιτες, φοράω διάφορες κρέμες, προσέχω την επιδερμίδα μου, κάνω γυμναστική, αλλά μέχρι εκεί! Δεν μπορώ, όμως, να χάσω την ταυτότητά μου... Δεν μπορώ να γίνω... βάτραχος!

Θα ξαναερωτευόσασταν;

Αυτά τα πράγματα δεν τα βάζεις σε πρόγραμμα! Ολα αυτά τα χρόνια είχα στη ζωή μου μία τόσο μοναδική και ξεχωριστή αγκαλιά, μπορώ να ελπίζω λοιπόν πως θα ζήσω ξανά κάτι το ίδιο όμορφο;

Ομως, κι από την άλλη, τίποτα δεν αποκλείω... Η ζωή είναι ανατρεπτική.

3 σχόλια:

CakeNet είπε...

Καθόλου ψωνάρα και υπεροπτική όπως άλλοι συνάδελφοί της!

Ανώνυμος είπε...

CakeNet
is BACK!!!!!!!!!
Καλα εισαι man???
Χρονια και ζαμανια!Χαχαχαχα!
Ελπιζω να γραφεις συχνοτερα!
Το ιδιο ελπιζω και για εμενα βεβαιως..LOL!

"Satsoks"

CakeNet είπε...

Γενικά ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και κάποιες φορές μπαίνω και διαβάζω στα γρήγορα αλλά όχι τα σχόλια που είναι συνήθως για γέλια και για κλάματα!

Έχω γράψει κι εγώ κανα2 φορές αλλά δεν μπορούσα να βάλω το username οπότε καταχωρήθηκα σαν "Ανώνυμος"... (δεν σκέφτηκα να το γράψω από κάτω όπως κάνεις εσύ).

Άντε...καλή σεζόν να έχουμε...παρότι θα είναι η πιο φτωχή σεζόν της τελευταίας 15ετίας τουλάχιστον.